. خدايا پاكم كن تا تو را با انجام كارهايي كه به من سپرده اي ستايش كنم.مبادا كه در خدمتگزاري تو نا شكيبا و دلخسته شوم.اين راه ,آرامشي ست كه بالا تر از درك آدمي ست.خدايا بيا و در قلب و ذهن من ساكن شو تا وسعت يابد و تمامي آفرينش را در بر گيرد.تا از هم جدا نباشيم چرا كه ما جزئي از آن كل هستيم.چنان پاكم كن تا هستي ام را وقف تو و خلقت كنم كه اسير رنج و پريشاني ست.معبود من ,ضعيف و در هم شكسته ام.گرانبار و تنها.تو درياي رحمت و مهري .گناهان من عظيم است اما رحمت و بخشايش تو از آن عظيم تراست.به رحمت تو پناه مي اورم.

مرا پاك گردان تا هنگام قضاوت ديگران رحيم باشم.من بسيار نادانم اما دانش تو بيكران است.خدايا چه چيز است كه تو نداني ؟من در اين ميان تماشاگري بيش نيستم.بگذار از اين بازي لذت ببرم.خدايا !همه چيز طبق خواست تو تحقق ميابد.پس چرا من نگران و پريشان باشم؟خدايا! مرا قلبي متواضع عطا كن كه در سرما و گرما ,تحسين و نكوهش,در لذت و درد,بيماري و تندرستي و در خوشبختي و فلاكت,شاد باقي بماند.و در قلب كوچك من آتش عظيم عشق خودت را بيفروز.بگذار شوقم به سيماي زيبايت هرروز فزوني گيرد.و مرا ياري كن تا همه چيز را به آغوش پر مهر تو بسپارم.